of je jouw leven boven dat van je kameraden stelt.
En als dat zo is, waarom dan?
Onze lichamen zijn niet meer alleen van ons.
Ze behoren toe aan de gemeenschap, ons land...
en bovenal aan onze Führer.
En wat is een fraaiere bekroning van ons leven dan de heldendood?
Siegfried Gladen, de gemeenschap is je dankbaar...
en zal je niet vergeten.
Jullie kunnen dieper.
Ik kan dit amper geloven. - Negentien, twintig...
Je kunt altijd meer dan je denkt.
Niet net doen of je moe bent.
Vierentwintig, vijfentwintig...
Opstaan.
Cadetten, vandaag gaan we ons bezighouden met hoogspringen.
Dat is m'n favoriete tak van sport.
Het vergt een volledige beheersing van het lichaam.
De buikspieren zijn aangespannen en hard als een plank.
Ze helpen je over de lat. Wie doorbuigt, komt er niet overheen.
Zo hard als een plank.
Wie wil het proberen?
Weimer. de bokser. Kom eens hier.
Hard als een plank. Sla me maar.
Schiet op, man.
Oké.
Vorm een rij voor de eerste sprong.
Dat was dapper van je.
Ga je dit weekend met me mee naar huis? M'n vader is jarig.
Heil Hitler, meneer Stein. - Hallo, Johann.
Daar ben je dan eindelijk, Albrecht.
Jij bent zeker Friedrich. Hij heeft me veel over je verteld.
Dank u voor de uitnodiging.
Mama, ik heb... - Vertel het straks maar.
Laat me je kamer eens zien.
Niet slecht. - Alles stond er al.
Alle spullen?
Vlug.
Lang zal die leven, lang zal die leven
driewerf hoera
Hoera.
Hartelijk bedankt. Ik ben ontroerd.
Van harte.
Dag, papa. Gefeliciteerd met je verjaardag.
Dank je wel. Je bent smaller geworden.
Je traint toch wel genoeg? - Natuurlijk.
Dit is Friedrich. Je weet toch... - Maar natuurlijk.
Ik heb veel over je boksen gehoord. Welkom.
Beste Heinrich.
Namens je oude strijdmakkers wil ik je nog eens feliciteren.
En ik wens je veel succes in de Warthegau.
Ik hoop dat je je reputatie eer aandoet en deze varkensstal uitmest.
Proost, Heinrich. Op jou.
Lieve papa, ik heb de vrijheid genomen...
een gedichtje voor je te schrijven.
Het wezen der dingen. ooit...
Hartelijk bedankt, maar dit kan beter later.
Beste Franz, geëerde partijgenoten.
Ik dank jullie hartelijk voor de warme ontvangst.
Ik kan jullie zeggen dat deze taak me met veel trots vervult.
In Berlijn wordt m'n positie al ondermijnd.
Ze zijn het niet eens met m'n methoden.
Maar de Führer is de baas, niet de bureaucraten.
Proost.
Hoe gaat het op jullie militaire opleiding?
Albrecht wordt straks officier bij de Waffen SS.
Zijn de fysieke vereisten niet meer...
Jij bent toch die bokser?
Hij is goed in vorm, hoorde ik. - Heus?
Misschien kun je iets laten zien. - Uitstekend idee.
Kom na het eten met ons mee naar de kelder.
Onze jonge elite gaat een speciale voorstelling voor ons geven.
Een uitstekend idee.
Daar sta je van te kijken, hè?
Ik doe in m'n vrije tijd ook veel aan sport. Kleed je uit.
Laat maar zien wat je kunt.
Maar Albrecht is geen... - Boksen kan iedere Duitse jongen.
Boksen maar.
Wat doe je toch? Ga boksen. Je hoeft hem niet te sparen.
En nu echt boksen. - Nee.
Sla dan. - Nee.
Je moet me slaan.
Sla me dan toch.
Kom op, lafaard.
Je moet terugvechten.
Einde gevecht.
Dat was een geweldige stoot. - Voortreffelijk.
Haal een borrel voor onze nazaat. Het land heeft zulke jongens nodig.
Met jongens als jij aan het oostfront zou de zaak snel zijn beslecht.
Proost.
Maar gouwleider... - Noem me maar Heinrich.
Kunnen we gaan? - Ja, rijden maar.
Luister, Albrecht.
Attentie.
Keer je naar de achtste colonne.
Cadetten, ik heb goed nieuws.
De Napola's is steun gevraagd vanwege de verhevigde luchtoorlog.
De 8e colonne heeft zich vrijwillig voor de luchtafweer gemeld.
Onze hoogste klas zal meehelpen de bedreigde steden in het Rijk...
tegen de vijand te beschermen.
Ik voel mij buitengewoon trots...
dat juist onze hoogste klas gehoor geeft aan deze oproep...
zonder acht te slaan op het dreigende gevaar.
Heil Hitler, cadetten. - Heil Hitler. meneer de rector. .
Nu zijn we tenminste van hem af.
Hoe lang blijf je nog mokken? - Ik mok niet.
Ik ben bang.
Waarvoor?
Wakker worden.
Wat is er aan de hand?
Je vader.
Vooruit, schiet op. Aantreden.
Attentie.
De zevende colonne is voltallig aangetreden.
Heil Hitler, cadetten. - Heil Hitler, gouwleider.
Op de plaats rust.
De situatie is als volgt:
op het station heeft brand gewoed in een trein met krijgsgevangenen.
Een tiental Russen is ontsnapt naar de bossen bij Karlstadt.
Ze hebben twee wachten gewurgd en hun wapens afgepakt.
Jullie kennen dit gebied heel goed. Daarom vraag ik jullie hulp.
Willen jullie aan deze gevaarlijke actie meedoen...
om die woeste horde te vangen? Roep dan: Ja, gouwleider.
Vooruit, dan.
Schiet op, pak zelf je munitie.
Scherpe patronen? - Wou je ze soms met de hand vangen?
Schiet op, volgende.
Vooruit. - Instappen.
Rijden maar.
Cadetten, doe je best en laat ze niet ontsnappen.
De ijverigste groep draag ik voor voor een kruis van verdienste.
Doorladen.
Schietklaar maken.
En lopen maar. Vlug.
Halt. Blijf staan.
Halt, blijf staan. - Blijf staan of ik schiet.
Ik zag ze. Eentje had iets in z'n hand.
Het zijn kinderen.
Vlug, geef me verbandspullen.
Schiet op.
Wat zegt hij? - Dat weet ik niet.
Het haalt niks uit.
Het is al goed.
Stil maar, het komt wel goed. Je redt het wel.
Hij is dood.
Nou en, laten we hier wegwezen. Kom op.
Wat is hier aan de hand? Vertel.
We hebben krijgsgevangenen neergeschoten.
Is dat de laatste?
Ga eens opzij, Allbrecht.
Niet doen, papa.
Spreek me nooit tegen waar anderen bij zijn, begrepen?
Begrepen, vroeg ik.
Goed gedaan. En nu verder, er lopen er nog genoeg rond.
Vooruit, en snel een beetje.
Gouwleider, we... - We tutoyeerden elkaar toch?
Natuurlijk, Heinrich. Kom mee, Albrecht.
Vooruit, ga verder.
Kom op, verman je. - Moet dat?
Weet je wat we zojuist hebben gedaan?
Je had niet moeten schieten.
- Ik gaf het bevel niet.
Je vader zei dat ze gewapend waren.
Waarom kijk je me zo aan? - Dat doe ik helemaal niet.
Ik weet wat je denkt.
Kijk me niet zo aan.
Blijf hier. Het heeft geen zin.
Hebben jullie ze doodgeschoten, Weimer?
Vertel op.
Ik vroeg je wat. Ben je soms doof?
Laat elkaar los. - Ik neem het over.
Raap je wapens op.
Zijn jullie gek geworden? Jullie hebben dienst.
Schiet op. - Stap in.
Ga liggen.
Hierheen, vooruit.
Wees blij dat ze jullie niet meenamen.
Morgen mag je eruit.
Jij gaat daarin.
Christoph? - Stil, Dikke.
Ik wil met je praten. - Houd je waffel.
Attentie.
Ga zitten.
Pak je schrift en schrijf een opstel...
over het winterlandschap in de Germaanse heldensagen.
Je hebt er een uur de tijd voor.
Goed, de tijd is voorbij.
Christoph, lees het jouwe voor.
Ga je gang.
Het winterlandschap in de Duitse heldensagen.
Het winterlandschap speelt een grote rol in onze sagen.
Je meent het.
De vroegste bronnen reppen reeds van het belang ervan...
in historische vertellingen. - Stop maar. Ga zitten.
Albrecht, kom naar voren.
Ga je gang.
Hoe kinderlijk het ook is...
de winter en de aanblik van verse sneeuw vervullen ons, mensen...
altijd met een onverklaarbare vreugde.
Misschien omdat we als kinderen sneeuw met de kerst associeerden.
Ik stelde mezelf altijd voor als held die draken overwint en maagden redt.
Iemand die de wereld van het kwaad bevrijdt.
Toen we gisteren op zoek gingen naar de gevangenen...
voelde ik me weer dat knaapje dat de wereld wilde redden.
Genoeg. - Toen we terugkwamen...
wist ik dat ik zelf deel uitmaak van het kwaad...
waarvoor ik de wereld wou behoeden.
Stop. - Je mag niet op gevangenen schieten.
Ze waren niet bewapend, zoals gouwleider Stein zei.
En het waren geen mannen, maar kinderen.
Eruit.
rector
Wat heb je te zeggen?
Besef je wat voor problemen je me hebt bezorgd?
Volgens mij heb je geen benul van de privileges die je hier hebt.
Ik had alles over gehad voor een opleiding zoals deze.
Maar ik had de kans niet. Op m'n 16e werkte ik al drie jaar.
En jij?
Je minacht alles hier. Maar dat is nu afgelopen.
Schrijf een opstel waarin je correct weergeeft wat er gisteren is gebeurd.
En daarna moet je je vrijwillig bij de Waffen SS melden.
Ik heb al met generaal Börner gepraat.
Ik denk dat de Oekraïne je goed zal doen.
Dat kan ik niet.
Ik kan dat opstel niet schrijven.
Ik meen wat ik heb opgeschreven.
Morgenochtend heb ik dat opstel. Het alternatief wil je niet meemaken.
Eruit, je tijd zit erop.
Wat is er toch? - Weet je dat niet?
Albrecht heeft een opstel tegen z'n vader geschreven.
Wat is er gebeurd?
Ik word volgende week zeventien.
M'n vader stuurt me naar het oostfront.
En ik moet een opstel schrijven om alles recht te zetten.
Waarom heb je zo'n opstel geschreven?
Ik kon niet anders.
Hoezo niet?
Jij kon ook niet anders toen je de sportleraar sloeg.
Dat was iets totaal anders. - Is dat zo?
Maar niemand heeft er iets aan. - Toch wel.
Wie dan? Ik begrijp het niet.
Het heeft mij goedgedaan.
Jij had er dus wat aan. Maar je hebt niet aan anderen gedacht.
Zeg toch iets.
Stomme egoïst.
Het is m'n eerste opstel dat m'n vader heeft gelezen.
Wat ga je nu doen?
Ik weet het niet.
Opstaan. Jullie moeten over tien minuten bij het meer zijn.
Als ik 'over tien minuten bij het meer' zeg...
dan bedoel ik ook tien minuten. Begrepen?
Goed. Jullie gaan dit wak in...
en zwemmen door naar het volgende.
Wie klaar is, gaat douchen en ontbijten.
Christoph, jij begint.
Schiet op, het wordt echt niet warmer.
Christian en Peter. ga naar het volgende wak.
Naar je kamer, en vlug.
Friedrich, nu is het jouw beurt.
Albrecht, jouw beurt.
Tjaden is de volgende.
Albrecht, niet doen.
Te zwak.
Gewoon te zwak.
in memoriam
Binnen.
Fijn dat je weer op de been bent.
Zou u dit in het volgende nummer willen plaatsen?
Maar...
we kunnen hem niet eens begraven, alleen maar...
Tussen helden die voor het vaderland vielen, horen geen zelfmoordenaars.
Z'n ouders zijn het daarmee eens.
Ze vragen zich bovendien af of je niet medeschuldig bent aan z'n dood.
Ze vinden dat hij sinds jullie vriendschap een ander mens was.
Ik heb je tegen beter weten in verdedigd. Maar vrees niet.
Ik weet dat je bij de partij van zaterdag je best zal doen...
als bewijs van je vertrouwen in het handelen van de gouwleider...
en uit dankbaarheid voor de kans die je hier hebt gekregen.
Je kunt gaan.
Hoe gaat het met je?
Het is vreselijk wat er in het bos is gebeurd.
En iedereen treurt om de dood van Albrecht.
Maar nu gaat het om jou. Om jouw toekomst.
In de zaal zitten leraren van de Reichssportschule.
Maak er wat van.
Alles goed?
Sla hem tot moes.
Jullie kennen de regels. Niet onder de gordel. Geen kopstoten.
Een zuiver gevecht. In jullie hoek.
Start. - Sla hem in elkaar, Friedrich.
Sla dan.
Kom uit de touwen.
Sla toe. Nu.
Achteruit. Eén...
twee...
drie...
vier...
Start.
Boks.
Kleed je uit. Helemaal.
De onderbroek is ook van ons.
Ingerukt.
Haast je, Weimer. Schiet op.
Ingerukt. En snel.
Tot 1945 waren er 40 Napola's in het Rijk, met 15.000 leerlingen.
Toen de oorlog al verloren was, werden ze de strijd in gestuurd.
Opgehitst en slecht bewapend, boden ze felle tegenstand.
De helft van hen sneuvelde.